1. Η άσκηση ξεκινά με ψυχολογική αυτοβοήθεια
Δεν ξέρω αν έχετε αυτό το συναίσθημα: όταν αισθάνεσαι χαμηλά, ακόμα κι αν απλά κατέβεις για μια βόλτα, η διάθεση θα είναι ανεξήγητα χαλαρή. Παλιά πίστευα ότι η άσκηση είναι για να χάσεις βάρος ή να διαμορφωθείς, μέχρι που μια μέρα η πίεση είναι πολύ μεγάλη για να αναπνεύσετε, Βρήκα ότι η άσκηση είναι επίσης ψυχολογική “αυτοβοήθεια”.
Είμαι ένας μέσος υπάλληλος γραφείου, κάθεται μπροστά σε έναν υπολογιστή για τουλάχιστον οκτώ ή εννέα ώρες την ημέρα. Με την πάροδο του χρόνου, όχι μόνο η δυσκαμψία του λαιμού, πόνος στον ώμο, η διάθεση γίνεται όλο και πιο ευερέθιστη. Ειδικά τις υπερωρίες μέχρι τη νύχτα, ένας ξαπλωμένος εγκέφαλος ακόμα γυρίζει, η αϋπνία έχει γίνει ο κανόνας. Αργότερα, κατόπιν σύστασης φίλου, Προσπάθησα να κάνω τζόκινγκ για μισή ώρα μετά τη δουλειά κάθε μέρα.
2. Η άσκηση δεν είναι μόνο ο ιδρώτας, είναι για ντοπαμίνη
Για να είμαι ειλικρινής, ήταν πραγματικά οδυνηρό στην αρχή. Όταν πρωτοξεκίνησα να τρέχω, η ανάσα μου κόπηκε, τα πόδια μου ήταν βαριά, και ήθελα να τα παρατήσω μετά από πέντε λεπτά. Ειδικά για να βλέπεις άλλους να τρέχουν εύκολα δέκα χιλιόμετρα, έστω και ένα χιλιόμετρο με τις δικές τους προσπάθειες, το ψυχολογικό χάσμα είναι ιδιαίτερα μεγάλο. Αλλά το μαγικό είναι ότι κάθε φορά που το επιμένεις, όλος ο άνθρωπος γίνεται πολύ πιο εύκολος, ειδικά ο εγκέφαλος είναι ξεκάθαρος, και η διάθεση είναι σταθερή. Αποκοιμιέσαι πιο γρήγορα το βράδυ και νιώθεις πολύ καλύτερα την επόμενη μέρα.
Μετά από μερικές εβδομάδες, Παρατήρησα ότι τα μικροπράγματα που με τρέλαιναν, όπως το τρένο που έρχεται με λίγα λεπτά καθυστέρηση ή οι συνάδελφοί μου να ακούγονται λίγο πιο σκληροί, δεν φαινόταν να με ενοχλεί και τόσο. Πιο ήρεμη ψυχική κατάσταση και σημαντικά λιγότερο άγχος. Η άσκηση δεν βελτιώνει μόνο τον ύπνο και τη φυσική μου κατάσταση, αλλά το πιο σημαντικό, επηρεάζει τη διάθεση και την προσωπικότητά μου.
Αργότερα, Αναζήτησα κάποιες πληροφορίες για να το καταλάβω κατά τη διάρκεια της άσκησης, ο εγκέφαλος θα απελευθερώσει ντοπαμίνη, ενδορφίνες, αυτοί “ορμόνες ευτυχίας”, μπορεί να ανακουφίσει αποτελεσματικά το στρες και το άγχος, και μάλιστα γνωστά ως φυσικά αντικαταθλιπτικά. Ορισμένες μελέτες έχουν επίσης δείξει ότι η αερόβια άσκηση είναι σχεδόν εξίσου αποτελεσματική με τη συμβουλευτική και τη φαρμακευτική αγωγή για την ήπια κατάθλιψη.
Αν και η άσκηση δεν μπορεί να λύσει όλα τα προβλήματα στη ζωή, μπορεί να μας δώσει μια διέξοδο να αναπνεύσουμε πριν είμαστε έτοιμοι να καταρρεύσουμε συναισθηματικά. Κάθε τρέξιμο ή ιδρώτας είναι σαν μια συμφιλίωση με τον εαυτό μου, θυμίζοντάς μου ότι όταν το σώμα μου κινείται, το μυαλό μου δεν θα είναι παγιδευμένο όλη την ώρα.
3. Νιώστε περισσότερο τον έλεγχο της ζωής σας
Αλλά δεν είναι μόνο η χημεία που αλλάζει τα πράγματα. Η μεγαλύτερη αλλαγή για μένα ήταν στην πραγματικότητα η αίσθηση του ελέγχου.
Ο ρυθμός της σύγχρονης ζωής είναι πολύ γρήγορος, τα κινητά χτυπάνε συνέχεια, η δουλειά δεν γίνεται ποτέ, και πολλές φορές νιώθουμε σαν να έχουμε πληγεί, προωθείται από τον χρόνο και τις εργασίες. Ξυπνάτε με μια λίστα υποχρεώσεων, και κλείνεις με αδιάβαστες πληροφορίες. Με την πάροδο του χρόνου, οι άνθρωποι αρχίζουν να αναπτύσσουν την αίσθηση του “απώλεια ελέγχου” – όχι ότι ζούμε, αλλά ότι η ζωή μας σπρώχνει.
Αλλά όταν τρέχω, ο κόσμος φαίνεται να επιβραδύνεται. Τα ακουστικά βάζουν χαλαρωτική μουσική, βήματα και αναπνοή για να σχηματίσουν τον δικό τους ρυθμό, ακόμα κι αν η κίνηση είναι μεγάλη, θορυβώδης, η καρδιά μου είναι ήσυχη. Για μισή ώρα, δεν χρειάστηκε να μιλήσω, δεν χρειάστηκε να απαντήσει σε μηνύματα, απλά εστίασα στο ποιος ήμουν αυτή τη στιγμή. Δεν υπάρχει ώθηση, καμία απόδοση, χωρίς KPI, μόνο εγώ και ο δρόμος κάτω από τα πόδια μου. Αυτή η κατάσταση αγνότητας και συγκέντρωσης είναι κάτι που δύσκολα βιώνω στην καθημερινότητά μου.
Θα μπορούσες να πεις ότι ήταν μια απόδραση, αλλά προτιμώ να το αποκαλώ “βρίσκοντας τον εαυτό μου.” Στη διαδικασία της κίνησης, Ξαναμιλώ με το σώμα μου, ξανανιώστε το ρυθμό και την αναπνοή, και ξαναβρείτε τον εαυτό που μπορεί να επιβραδύνει, μπορεί να εστιάσει, μπορεί να αδειάσει. Ακόμα κι αν είναι μόνο για μισή ώρα, αυτή η αίσθηση του “ιδιοκτησία” ο χρόνος μου είναι αρκετός για να με βοηθήσει να αντισταθώ στο χάος και την εξάντληση της ημέρας.
Και, με την πάροδο του χρόνου, Ανακάλυψα ότι η άσκηση με έχει κάνει λιγότερο επιρρεπή στην εξωτερική επιρροή. Είμαι πιο σταθερός συναισθηματικά, Είμαι πιο αποφασιστικός στις αποφάσεις μου. Ίσως αυτή είναι μια άλλη εκδήλωση του “αίσθημα ελέγχου” : δεν ελέγχει τα πάντα, αλλά να μπορείς να σταθεροποιηθείς μπροστά στις αβεβαιότητες της ζωής.
4. Κάθε είδος άσκησης έχει τη δική του μορφή θεραπείας
Αργότερα, Δοκίμασα γιόγκα, κολύμπι, πεζοπορία, και διαφορετικά αθλήματα μου έδιναν διαφορετικά συναισθήματα.
- Γιόγκα με έκανε να ξανακαταλάβω το σώμα και διαπίστωσα ότι πολλά συναισθήματα κρύβονται στο σώμα, όπως η μακροχρόνια καμπούρα και η εσωτερική αυτοπεποίθηση;
- Κολύμπι είναι ένα είδος ακραίας χαλάρωσης, η αίσθηση ότι περιβάλλεται από νερό κάνει τους ανθρώπους να αισθάνονται εξίσου ασφαλείς με την επιστροφή στη μήτρα της μητέρας;
- Περίπατος μοιάζει περισσότερο με ένα πνευματικό ταξίδι, περπάτημα στη φύση, ο “θόρυβος” στην καρδιά θα κατέβει από τον εαυτό της.
5. Η άσκηση δεν είναι πανάκεια, αλλά μπορεί να σε βοηθήσει να γίνεις πιο δυνατός
Φυσικά, η άσκηση δεν είναι πανάκεια. Δεν μπορεί να λύσει όλα τα προβλήματα, πληρώστε την υποθήκη σας για εσάς, ή κάντε το αφεντικό σας ξαφνικά ευγενικό και τη δουλειά σας πιο εύκολη. Η πραγματικότητα παραμένει πραγματικότητα, και οι δυσκολίες της ζωής δεν θα εξαφανιστούν μόνο και μόνο επειδή έχεις τρέξει λίγα χιλιόμετρα. Αλλά η σημασία της άσκησης δεν αφορά ποτέ “επίλυση προβλημάτων”, αλλά μάλλον επιτρέποντάς μας να έχουμε μεγαλύτερη ανθεκτικότητα όταν αντιμετωπίζουμε αυτά τα προβλήματα.
Όταν ένα άτομο είναι σωματικά και ψυχικά εξαντλημένο, νικούνται εύκολα από ασήμαντα πράγματα. Αυτό που φέρνει ο αθλητισμός δεν είναι μόνο σωματική δύναμη αλλά και ψυχική ανθεκτικότητα. Σας προσφέρει μια διέξοδο όταν είστε σε κακή διάθεση και λίγη αυτοπεποίθηση όταν έρχεται η πίεση. Είναι σαν η ζωή να σου έχει μοιράσει άσχημα χαρτιά; ο αθλητισμός δεν θα βελτιώσει τις κάρτες, αλλά σου δίνει τη δύναμη και την ψυχραιμία να παίξεις το καθένα χωρίς πανικό.
Η άσκηση επίσης μας κάνει να συνειδητοποιήσουμε ότι είμαστε “στον έλεγχο”. Μπορείτε να επιλέξετε να σηκωθείτε, βγείτε έξω και ιδρώστε χωρίς να περιμένετε καμία ευκαιρία ή έγκριση από άλλους. Αυτή η διαδικασία που ξεκίνησε και ολοκληρώθηκε από τον εαυτό σας θα δημιουργήσει σταδιακά την πίστη στο υποσυνείδητό σας αυτό “Μπορώ να αλλάξω κάτι”. Και αυτή η πεποίθηση είναι ιδιαίτερα πολύτιμη όταν αντιμετωπίζουμε τις ανεξέλεγκτες πτυχές της ζωής.
Ακόμα κι αν είναι μόνο τριάντα λεπτά την ημέρα, είναι αρκετό για να γίνει ένα εσωτερικό στήριγμα. Όχι για να γίνεις πιο δυνατός άνθρωπος για να κατακτήσεις τον κόσμο, αλλά να διατηρήσει τον δικό του ρυθμό και την ακεραιότητά του σε αυτόν τον διαρκώς μεταβαλλόμενο κόσμο.
6. Δώστε στον εαυτό σας την ευκαιρία να κινηθεί
Έτσι, αν νιώθετε πεσμένοι τον τελευταίο καιρό, έλλειψη ενέργειας, και μάλιστα το βρίσκετε εξαντλητικό να ανοίγετε τις κουρτίνες, γιατί να μην δώσετε στον εαυτό σας την ευκαιρία να κινηθεί? Δεν χρειάζεται να είναι έντονο, ούτε χρειάζεται να θέσετε μεγάλους στόχους από την αρχή. Ακόμα και κάτι τόσο απλό όσο το περπάτημα 5,000 βήματα την ημέρα, κάνοντας έναν γύρο στη γειτονιά σας, ή να κάνετε μερικά σετ διατάσεων στο σπίτι είναι μια αρχή.
Θα διαπιστώσετε ότι ακόμη και ένας ελαφρύς ιδρώτας ή λίγα λεπτά κίνησης μπορεί να χαλαρώσει τη διάθεσή σας. Συχνά, δεν είναι ότι εμείς πραγματικά “δεν μπορεί να το κάνει,” αλλά ότι έχουμε παγιδευτεί από τα συναισθήματά μας για πάρα πολύ καιρό και χρειαζόμαστε μια απαλή ώθηση για να ξυπνήσουμε την εγγενή μας ζωτικότητα.
Αυτή η ζωτικότητα δεν χρειάζεται να ευχαριστήσει κανέναν ή να πετύχει κάποιον συγκεκριμένο στόχο; υπάρχει απλά για σένα. Είναι σαν να ανάβεις μια λάμπα, επιτρέποντάς σας να δείτε ξανά τον δικό σας ρυθμό και κατεύθυνση μέσα στη φασαρία και το χάος της ζωής.
Τελικά, Θα ήθελα να μοιραστώ ένα απόσπασμα που μου αρέσει πολύ:
“Ο αθλητισμός δεν είναι να αλλάξεις τον τρόπο που σε βλέπουν οι άλλοι, πρόκειται για αλλαγή του τρόπου που βλέπετε τον κόσμο.”
