ผู้ผลิตเรือคายัคที่นั่งเดียวบอกคุณว่าในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา, ด้วยการส่งเสริมประเทศอย่างเข้มแข็งและการปรับปรุงมาตรฐานการครองชีพ, การพายเรือคายัคได้ค่อยๆ เข้าสู่สายตาของสาธารณชนแล้ว. คนส่วนใหญ่ไม่คุ้นเคยกับการพายเรือคายัคอีกต่อไป, แต่พวกเขารู้ทักษะการพายเรือคายัค. ไม่มาก, และแม้กระทั่งความเข้าใจผิด.
ผู้ผลิตเรือคายัคที่นั่งเดียวบอกคุณเช่นนั้นสำหรับผู้เริ่มต้น, สิ่งแรกที่ต้องทำคือพายเรือให้ถูกต้อง. ทุกคนมักคิดว่าการพายเรือคายัคต้องอาศัยความแข็งแกร่งของมือและแขนเป็นหลัก, แต่ในความเป็นจริงแล้วจุดแข็งเหล่านี้เป็นเพียงส่วนหนึ่งของความแข็งแกร่งของขาและเอวเท่านั้น. ความแข็งแรงของแกนกลางหลังและหน้าท้องก็มีความสำคัญเช่นกัน. จำเป็นต้องอาศัยความแข็งแกร่งของร่างกายในการพายเรือ, และการประสานงานอย่างใกล้ชิดของกล้ามเนื้อกลุ่มต่างๆ ในร่างกาย ส่งผลให้การพายมีคุณภาพสูง.
การพายเรือของเรือคายัคและเรือพายสามารถแบ่งออกเป็นส่วนต่างๆ ได้ดังต่อไปนี้:
หลังจากที่เรือคายัคเข้าไปในห้องโดยสารแล้ว, ร่างกายส่วนบนตั้งตรงและไปข้างหน้าเล็กน้อย. ขาจะงอตามธรรมชาติ, เข่าแตะด้านข้างของผนังด้านในห้องโดยสาร, และฝ่าเท้าเหยียบแป้นเหยียบในห้องโดยสาร. ผู้ผลิตเรือคายัคที่นั่งเดี่ยวบอกคุณว่าหลังจากยืดท่าแล้ว, ใช้กระดูกสันหลังเป็นแกนกลางในการทรงตัวของร่างกาย, ให้ลำตัวส่วนบนอยู่บนแกนกลาง, และอย่าแกว่งไปมา. อยู่ระหว่างการพายเรือ, การกระทำของแรงมีความสัมพันธ์อย่างใกล้ชิดกับการหมุนซ้ายและขวาของร่างกาย.
ใช้ไม้พายซ้ายเป็นตัวอย่างในเรือคายัค, ถือไม้พายด้วยมือทั้งสองข้าง, งอมือขวา, และวางมือขวาไว้หน้าหน้าผาก. มือซ้ายงอเล็กน้อยและไม้พายซ้ายสอดเข้าไปในน้ำจนสุด. ร่างกายโน้มตัวไปข้างหน้าเล็กน้อยเพื่อให้ออกแรงได้ดีขึ้น. หมุนลำตัวส่วนบนของคุณไปทางขวาเพื่อยืดแขนซ้ายไปทางหัวเรือเพื่อจังหวะที่ยาวขึ้น. จากนั้นกล้ามเนื้อขาก็ออกแรง, ขาซ้ายดันไปข้างหน้า, และเป้าด้านซ้ายบิดไปทางซ้ายผ่านแรงปฏิกิริยาของแป้นเหยียบ. แล้ว, เป้าช่วยขับหลังส่วนล่างและบิดตัวทั้งหมด, และไหล่ซ้ายดันแขนซ้ายเพื่อดึงน้ำไปข้างหลัง. ผู้ผลิตเรือคายัคแบบที่นั่งเดียวบอกคุณว่าแขนซ้ายจะเคลื่อนไหวในช่วงเริ่มต้นเสมอระหว่างพาย. เมื่อตีไม้พายถึงตำแหน่งสะโพก ให้ยกไม้พายขึ้นเป็นครั้งคราว, จากนั้นจึงเปลี่ยนไปใช้ไม้พายที่ถูกต้องอย่างรวดเร็ว. ลำดับการออกแรงของร่างกายตลอดกระบวนการพายเรือคือ: ขา, สะโพก, เอว, กลับ, ไหล่และแขนถูกส่งตามลำดับ, และลำตัวส่วนบนตั้งตรงเสมอ ยกเว้นบิดซ้ายและขวา.
ผู้ผลิตเรือคายัคที่นั่งเดี่ยวบอกคุณว่าเทคนิคการพายของเรือพายคือการงอลำตัวส่วนบนไปข้างหน้า, ต้นแขนงอเล็กน้อย, แขนท่อนล่างเหยียดไปข้างหน้าให้ไกลที่สุด, และต้นแขนเหยียดไปข้างหน้าเพื่อให้ใบมีดทำมุม 65-75° กับผิวน้ำ. ไม้พายถูกสอดเข้าไปในน้ำ. ขับพายโดยใช้แขนผ่านความแข็งแรงของกล้ามเนื้อเอวและไหล่, เพื่อให้เรือมีกำลังสูงสุดในการรุกต่อไป. ผู้ผลิตเรือคายัคที่นั่งเดียวบอกคุณว่าการดึงไม้พายจะสิ้นสุดที่ตำแหน่งเอว, และในเวลาเดียวกัน, ข้อมือส่วนล่างจะหมุนเข้าด้านในอย่างรวดเร็วเพื่อดึงไม้พาย, ข้อศอกอยู่ด้านนอก, และมือบนก็ยกไม้พายขึ้นจากน้ำ. หลังจากที่ไม้พายออกจากน้ำแล้ว, ต้นแขนงอเล็กน้อย, ลำตัวงอไปข้างหน้า, และแขนท่อนล่างงอให้ตรงและไม้พายเคลื่อนไปข้างหน้า, เสร็จสิ้นการผลักไม้พาย, และวงจรก็เกิดขึ้นซ้ำแล้วซ้ำเล่า.
เมื่อเราเอาไม้พาย, เราต้องใส่ใจกับความแตกต่างระหว่างด้านหลังและด้านหน้าของไม้พาย. ด้านเว้าเข้าด้านใน เรียกว่า พื้นผิวแรง, และอีกด้านหนึ่งคือด้านหลัง. พื้นผิวไม้พายมาตรฐานบางอันมีส่วนโค้งที่แน่นอน, และเป็นส่วนโค้งเหล่านี้ที่ดันน้ำและดันเรือคายัคไปข้างหน้า.
ระยะห่างระหว่างมือทั้งสองข้างที่ถือไม้พายก็มีความสำคัญเช่นกัน, ประมาณเท่ากับระยะห่างระหว่างข้อศอก, และสามารถปรับให้เหมาะสมเมื่อพายได้. ผู้ผลิตเรือคายัคที่นั่งเดี่ยวบอกให้คุณจับระยะห่างที่เหมาะสม, และการพายเรือก็ช่วยประหยัดความพยายามได้มาก. หากคุณต้องการเร่งความเร็วการเดินทางของเรือคายัค, คุณสามารถเพิ่มระยะทางได้เล็กน้อย. หากคุณต้องการพายเรือให้นานขึ้น, แล้วเราจะสามารถลดมันลงได้อย่างเหมาะสม. ระยะทาง.
ผู้ผลิตเรือคายัคที่นั่งเดี่ยวบอกคุณว่าอย่าเปลี่ยนตำแหน่งมืออย่างมากในระหว่างกระบวนการพาย, เพราะใช้มือปรับมุมการเคลื่อนที่ของไม้พาย, ดังนั้นจึงไม่ควรเปลี่ยนมุมมากนัก, และไม่ควรถือไม้พายแรงเกินไปด้วยมือทั้งสองข้าง , ไม่อย่างนั้นจะทำให้เกิดความเมื่อยล้าได้ง่าย.
