من برای اولین بار در بهار روی تخته موج سواری ایستادم 2022. من بیش از یک سال بود که کایاک سواری می کردم و فکر می کردم روی آب کاملاً جامد هستم. کسی را دیدم که با بادبان روی دریاچه می چرخد و متوجه شدم, چقدر می تواند سخت باشد? این فقط یک تخته پارویی با بادبان است, درست است?
سپس چهار ساعت را در آب گذراندم.
یکی از دوستان مرا به محل اجاره ای برد. آن مرد پرسید چه اندازه بادبان می خواهم. گفتم, “بزرگ را به من بده” 6.5 متر مربع. اشتباه شماره یک. سعی کردم روی تخته بنشینم - واژگون شد, چانه به ریل خورد, اول وارد شد. بادبان را بلند کرد - باد آن را گرفت, پاها لیز خورد, اول پشت سرم به آب برخورد کرد. تمام بعد از ظهر فقط بود “بایستید ← دو متر بروید ← سقوط کنید.” کل مسافت طی شده آن روز? شاید پنجاه متر, اگر همه را جمع کنید.
اما آخر هفته بعد برگشتم. با a تعویض شد 5.0 بادبان - بسیار سبک تر. این بار من حدود بیست دقیقه قبل از ورود به داخل، افراد عادی را تماشا کردم. متوجه شدم که آنها بادبان را با نیروی بی رحمانه بالا نمی برند. آنها دکل را به آرامی بالا می بردند, اجازه دهید باد بادبان را به تدریج پر کند, سپس بوم را بکشید. خودم امتحان کردم. تابلو حرکت کرد. آهسته, اما حرکت کرد. آن را شاید پانزده متر قبل از تغییر باد دوباره من را انداخت. اما من با لبخند آمدم - چون واقعاً جایی *رفتم*.
بعد از آن هر آخر هفته می رفت. در طول مسیر به چند چیز پی بردم. قرار گرفتن در هیئت مدیره - شما نمی توانید آن را عجله کنید. اول بشین, سپس پاهای خود را به داخل بکشید. من ده ها تلاش کردم تا درستش کنم. همیشه تخته خنجر را رها کنید, یا مثل بالا می چرخید. و اولین کاری که باید انجام دهید این است که رونق را رها کنید. این را به سختی یاد گرفتم, آویزان شدن و به پهلو کشیده شدن در حالی که نیمی از دریاچه را می بلعید.
از نظر دنده ای, من هر اشتباه ممکنی را انجام دادم. یک تخته دست دوم خریدم 200 یک برنامه کاهش می یابد - در عکس ها خوب به نظر می رسید, اما کف آن دو گوگ عمیق داشت که مانند اسفنج آب را خیس می کردند. یک روز آن را از روی پشت بامم برداشتم و روی انگشت پام انداختم. ناخن را از دست داد. چوبهای بادبان - نمیدانستم چگونه آنها را به درستی تا کنم, دو نفر از آنها را خم کرد و آن را داخل کیسه برد. هر کدام چهل دلار جایگزین شود. جلیقه نجات معمولی? هر بار که برای نگاه کردن به بادبان به عقب خم میشدم، گردنم را خفه میکردم. به یک قایقرانی خاص تغییر کرد, تفاوت شب و روز. ضد آفتاب? یک بار در یک روز ابری فراموشش کردم - انعکاس آب گردنم را سرخ کرد, مثل مار پوست کنده شده.
من لیست بزرگی از نقاط ندارم. مبتدیان باید دریاچه های پناه گرفته را بزنند - آرام, باد پایدار. آب های دم مخزن نیز کار می کنند - آب صاف, نسیم ثابت. یک بار یک خلیج ساحلی را امتحان کرد - جدول جزر و مد را بررسی نکرد, وقتی آب رفت توی گل گیر کردم. پانصد یاردی راه رفت و کل دکل را حمل کرد, یک صندل را گم کرد. هرگز به رودخانه های دره نزدیک نشوید - باد از میان صخره ها عبور می کند و هرج و مرج می شود. اینگونه است که در نهایت دور یک سنگ پیچیده می شوید.
یکشنبه گذشته به دریاچه معمولی برگشت. باد درست بود - نه خیلی قوی, خیلی سبک نیست. چند ساعتی گشت و گذار کرد, سپس بادبان را رها کرد, روی تخته نشست, و سیگاری روشن کرد. آفتاب بر پشتم, آب تخته را تکان می دهد, چند قایق سوار در فاصله دورتر. به اولین بعد از ظهر سه سال پیش فکر کردم - چانه شکسته شد, دهان مانند زنگ زدگی, تعجب می کنم که چرا کسی باید برای این شکنجه هزینه کند.
حالا اگر کسی بپرسد ارزشش را دارد؟? آره, آن است. نه به این دلیل که من خوب هستم - می توانم مستقیم بروم, یک چرخش اولیه به سمت باد انجام دهید, و من هنوز از هر ده بار هفت بار در تلاشهایم با شکست مواجه میشوم. اما این احساس - زمانی که به زاویه مناسب برخورد می کنید, بالابر هیئت مدیره و هواپیما, آب از زیر سرازیر می شود, باد کار را انجام می دهد در حالی که شما فقط تعادل دارید - هیچ چیز دیگری مانند آن وجود ندارد. مثل دویدن در جایی که گاز گرفته اید نیست. نه مانند کایاک سواری که در آن با هر ضربه ای عضلانی می کنید. فقط شما و باد برای لحظه ای کلیک می کنید, و بدون زحمت است.
وسایل جدید را بیرون از دروازه نخرید. چند بار اجاره. مطمئن شوید که واقعاً از خیس شدن و ناامیدی لذت می برید قبل از اینکه پول نقد را رها کنید. من تمام تنظیمات مورد استفاده خود را با هم جمع کردم - تخته, بادبان, دکل, رونق - همه زیر پانصد دلار, به جز جلیقه نجاتی که نو خریدم. 160-تخته مبتدی لیتری, 5.0 بادبان, دکل آلومینیومی. کار را انجام می دهد. اگر تازه کار هستید, از بادبان های بزرگ و تخته های لاغر دوری کنید. شما آنها را کنترل نخواهید کرد, آنها شما را کنترل خواهند کرد.
اگر وارد آن می شوید, امیدوارم کمتر از من آب بخوری. و وقتی وسایل را جمع کردید - چوبها را در امتداد منحنیشان تا کنید. آنها را مجبور نکنید. من این مورد آخر را از تجربه شخصی می دانم.
